صدای شاهین نجفی را وقتی برای اولین بار شنیدم شکه شدم! راستش آن قدر در ایران موسیقی رپ به بیراهه رفته بود و از هویتش که همانا اعتراض بود؛ دور افتاده بود که فکر نمی کردم کسی بتواند با رپ این چنین کند که شاهین کرد. شاهین همه ی حرف ها را نمی زد که شلیک می کرد. زیباتر از ما. برای هر کلمه ای که در ترانه هایش می شنیدی جا داشت که مدت ها فکر کرد. ستایش شاملو، داعیه دار حقوق زن بودنش، دردی که با صدای خش دارش چون نعره بیرون می جهید، به ستوه آمدنش از سنت و مذهب، سخن راندن از فقر و اعتیاد و فحشا، فهم عمیقش از فلسفه، آگاهی اش از انسان و آزادی، درک فرودستان و هزار و یک حرف که از دل ترانه هایش بیرون می آمد و از دغدغه ای مشترک و ظهور خواننده ای به واقع “فهیم” حکایت می کرد. این در حالیست که در ایران کمتر اتفاق افتاده است –اگر نخواهیم بگوییم اصلا پیش نیامده!- ؛”اعتراض” به صورتی کاملا شفاف در هنر عموما و موسیقی خصوصا راه پیدا کند … و شاهین حقیقت را بی مهابا و لخت، آنچنان که در کوچه و خیابان هر روز به چشم می آید، به زبان آورد.

خاطرم هست که تا چند روز پس از شنیدن “زندگی سگی” مسخ بودم. تمام تابوهای سنتی در یک ترانه شکسته شده بود و به خشن ترین نوع ممکن به گوش می رسید؛ آن چنان که خواب از سر هر بنی بشری برباید. من اما گمان می کردم این چند ترانه ی بی نظیر شاهین یک اتفاق است و چون “همه چیز” را می گوید دیگر در آینده حرفی برای گفتن نمی ماند. اما با شنیدن آلبوم ایلوسیون نظرم عوض شد و حالا دیگر شاهین را نباید یک اتفاق بدانیم…

در اولین آلبوم رسمی شاهین نجفی، پیشرفت هایی در سبک و سیاق برخی آهنگ ها نسبت به گذشته به چشم می آید هرچند که به نظر نگارنده به رغم اینکه موسیقی رپ کلام محور است اما به هر حال شاهین نباید مساله ی آهنگ و تنظیم “تمیز” تر برخی کارها را نادیده بگیرد.

به شخصه “آخرین زمان” را به دلیل تلفیق راک و رپ و سبک بی نهایت اعتراضی کار بیش از باقی کارها پسندیدم و البته “سارینا” را تاثیر گذارترین کار این آلبوم می دانم. هرچند که به نظرم جای شاهکاری چون “زندگی سگی” در این آلبوم به شدت خالی است…

پی نوشت اول: به راستی که چه ساده انواع رسانه ها علی رغم ادعاهای پوچشان، خواننده ای را که به جریان خاصی وابسته نیست را به هیچ عنوان ساپورت نمی کنند. با توجه به اینکه شاهین چندین برابر بیش از برخی کارشناسان و میهمانان تاریخ مصرف گذشته شان حرف برای گفتن دارد. شاید همان بهتر که عده ای هنوز هم درگیر دعواهای سیاسی مضحک خودشان باشند و امثال شاهین کار خودشان را بکنند…

پی نوشت ۲: موسیقی اعتراض(۱)/ شاهین نجفی

پی نوشت آخر: برای خود من بیش از همه غیر قابل هضم است اما به هر حال “ماهنامه ی نسیم هراز” با شاهین نجفی گفتگو کرده و این نشریه تا امروز هم روی پیشخون روزنامه فروشی ها موجود بود! رفیق کمی عجله کن!

پیوست: موسیقی اعتراض(۲)/ شاهین نجفی

شعر ” عشقی دیگر” اصلان اصلانیان که برای تو سروده شده است مسلما به از حر ف های بی سر و ته من خواهد بود…

عشقی دیگر

عشق ما، عشق دیگری است
سرشت ما، سرشتی دیگر.
- ما کدام است؟
الف بامداد و
الف سحر(۲)
غول زیبا و
گورزادی زشت
هستی جاودانه و
وجودی بی ثمر
مناسبتمان؟
فرزندان یک ملت و پرورده ی آن “بسوده ترین کلام، دوست داشتن”
این آخرین امید؛
و از برای تمامی معضلات جهان
این، تنها شاکلید
و بدین سیاق
عشق ما عشق دیگری است …

پی نوشت اول: خط های داخل ” ” از احمد شاملو است.
پی نوشت ۲: الف سحر تخلص شاعر این شعر است.
پی نوشت ۳ :خسروی خوبان، حال همه ی ما خوب است اما تو باور نکن!همان طور که همه می گویند تو رفته ای و من باور نمی کنم!
پی نوشت آخر: خونی که در رگ ماست، بر روی آسفالت ها طنازی می کند اما مفتی به کسی هدیه نمی شود!

…کمی حقوق و نبود امنیت شغلی اما تنها مشکلات کارگران نیست.چند روز پیش بود به گمانم که انتهای کوچه ی خودمان کارگری پنجاه و چند ساله از ساختمانی ۵ طبقه و نیمه کاره سقوط کرد و چون بیمه و نتیجتا دیه ای در کار نبود حتی مراسم ختمش هم به سوت و کوری دیگر شب های خانه و خانواده اش بود.

پی نوشت اول:تیتر برگرفته از خبر”آژانس خبر ایران”است.
پی نوشت۲:دلارا هم در بین رنگ هایش گم شد.
پی نوشت۳:این روزها شاهین نجفی بد آدم را خراب می کند!
پی نوشت آخر:ممنون که اکانت به موقع ات موجب شد این پست به موقع بالا بیاد…

و ما هم چنان سفره ی هفت سین می چینیم و نوروز را-نه مثل باستان که به سبک و سیاق خودمان(!)- پاس می داریم…

پی نوشت اول:در این روزها ی بد “شکیبایی” را بدجور کم دارم…چقدر دوست دارم در سالن سینمایی بنشینم و دویدن های مهشید و هامون را تماشا کنم.بعد هامون برای مهشید حرف های قشنگ قشنگ بزند و من قشنگ قشنگ گوش کنم!!
پی نوشت ۲:درست بعد از اولین تیک تاک های ساعت در سال جدید،تلویزیون تپش پیام تبریک نوروزی اوباما را پخش کرد.حس کم سابقه و زیبایی بود.زبان صلح،همیشه زیباست.حتی اگر متعلق به یک آمریکایی باشد.وقتی می شنیدم که نوروز را تنها بخشی از فرهنگ نام آور ایرانی می خواند و یا حتی پیشرفت جامعه ی آمریکایی را با توجه به نقش آمریکاییان ایرانی تبار می سنجد؛به خود می بالیدم.اوباما از آشتی ملت ها گفت و از امیدواری های مشترک.به گمان من حتی رویای دنیایی بدون مرز هم زیباست و چنین رویا و تصوری با پیام های تبریک وطنی برای من یکی که شکل نگرفت.
پی نوشت۳:به سال ۱۳۸۸ فوق العاده خوش بین و امیدوارم.بی دلیل!!
پی نوشت ۴:بعضی وقت ها بعضی چیزها را به دیگران نمی توان ثابت کرد؛هر چند مثل روز برای خودت روشن باشد.
پی نوشت ۵:بازگشتت زیبا بود…!
پی نوشت آخر:بعضی از جملات پی نوشت اول برای وبلاگ یکی از همین آرش هاست که متاسفانه آدرسش را گم کرده ام؛وگرنه لینکش را می گذاشتم.

دگر صبح است و پایان شب تار است
دگر صبح است و بیداری سزاوار است
دگر خورشید از پشت بلندی ها نمودار است
دگر صبح است
دگر از سوز و سرمای شب تاریک ، تن هامان نمی لرزد
دگر افسرده طفل پابرهنه ، از زبان ما در شب ها نمی ترسد
دگر شمع امید ما چو خورشیدی نمایان است
دگر صبح است
کنون شب زنده داران صبح گردیده
نخوابید ، جنگ در پیش است
کنون ای رهروان حق ، شب تاریک معدوم است
سفیدی حاکم و در دادگاهش هر سیاهی خرد و محکوم است
کنون باید که برخیزیم و خون دشمنان تا پای جان ریزیم
دگر وقت قیام است و قیامی بر علیه دشمنان است
سزای حق کشان در چوبه ی دار است
و ما باید که برخیزیم
دگر صبح است
چنان کاوه درفش کاویانی را به روی دوش اندازیم
جهان ظلم را از ریشه سوزانده ، جهان دیگری سازیم
دگر صبح است
دگر صبح است و مردم را کنون برخاستن شاید
نهال دشمنان را تیغ ها باید
که از بن بشکند ، نابودشان سازد
اگر گرگی نظر دارد که میشی را بیازارد
قوی چوپان بباید نیش او ببندد
اگر غفلت کند او خود گنه کار است
دگر صبح است
دگر هر شخص بیکاری در این دنیای ما خوار است
و این افسردگی ، ناراحتی ، عار است
دگر صبح است و ما باید برافروزیم آتش را
بسوزانیم دشمن را
که شاید همره دودش رود بر آسمان شیطان
و یا همراه بادی او شود دور از زمین ها
دگر صح است
دگر روز تبه کاران به مثل نیمه شب تار است

پی نوشت اول:بی بهانه نیست اگر در روزی که به جرم “هیچ”،از شاعری که ما را به “رسیدن صبح و رفتن شب تار” نوید می دهد،در میدان چیتگرتیرباران می کنند؛یادی کنیم…
پی نوشت آخر:از پست قبلی ام بیش از این ها توقع داشتم؛حال که آنچه  من خواستم نشد،مجازات می شود و قسمت دومش فعلا به بایگانی می رود!!!