پی نوشت اول:مدتی قبل در کامنتی که پای یکی از پست های وبلاگ دوست خوبم محمد غزنویان گذاشته بودم،شاکی شدم که چرا در نوشته اش از لفظ اسکناس محترم استفاده کرده است…آدم که با خودش نباید رودربایستی داشته باشد،در مواقع نیاز(خصوصا وقتی مقروض باشی) اسکناس واقعا برای آدم محترم می شود هرچند که در اصل این چنین نباشد.
پی نوشت ۲:چقدر این روزها همه برای مملکتشان دل می سوزانند و هیچ کس هم به فکر پول و قدرت سیاسی نیست…
پی نوشت ۳:چقدر حسادت زشت است و چقدر نارفیقی زشت تر،مگه نه مینا؟!!
پی نوشت آخر:تنها تر از همیشه ام.احساس می کنم این روزها هیچ کس انتظارم را نمی کشد،حتی انتظار!